Muzeum Pergamońskie stanowi część Wyspy Muzeów – jednego z najsłynniejszych na świecie kompleksów muzealnych. W Muzeum Pergamońskim zobaczyć można słynną rekonstrukcję Wielkiego Ołtarza Pergamońskiego, odkopanego przez Niemców na początku XX w. w tureckiej Bergamie.
Impulsem do wzniesienia Muzeum Pergamońskiego było odkrycie przez niemiecką ekipę archeologiczną Wielkiego Ołtarza Zeusa i Ateny. Odkrycia dokonano pod koniec XIX w. na terenie akropolu starożytnego Pergamonu, usytuowanego w dzisiejszym mieście Bergama. W 1903 r. nadzorujący prace grupy archeolog Carl Humman uzyskał pozwolenie sułtana Abdulhamida II na wywiezienie ruin pergamońskiego ołtarza do Niemiec. Budynek, który miał pomieścić zrekonstruowany obiekt, został wzniesiony w latach 1910 – 1930 przez Ludwiga Hoffmanna. Sam Ołtarz Pergamoński powstał w latach 180 – 160 p.n.e. według projektu Menekratesa z Rodos, a inicjatorem jego budowy był król Pergamonu Eumenes II, który w ten właśnie sposób chciał podziękować Zeusowi i Atenie za zwycięstwo nad Galatami. Ołtarz był jedną z najwspanialszych konstrukcji okresu hellenistycznego. Prostokątna budowla o wymiarach 36,4 X 34,2 posiadała dwa boczne skrzydła, które przedzielały szerokie na 20 m schody. Ponad cokołem (którego część została na pergamońskim akropolu) biegł bogato zdobiony fryz o długości prawie 120 metrów. Płaskorzeźbione sceny fryzu przedstawiały walki greckich bogów z gigantami, czyli stworami, które w miejscu nóg miały wężowe sploty. Ponad fryzem ciągnęła się kolumnada w stylu jońskim. Niemieckim archeologom udało się odkopać niemal cały Ołtarz. Poza fragmentami cokołu zabrali oni do Berlina wszystkie znalezione części, a następnie dokonali z nich rekonstrukcji ołtarza.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz