Kościół Pamiątkowy (Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche) został wybudowany na polecenie cesarza niemieckiego Wilhelma II Hohenzollerna celem uczczenia pamięci swego dziadka –Wilhelma I. Autorem projektu tego ewangelickiego kościoła był niemiecki architekt Franz Schwechten. Neoromański styl nawiązywał do słynnych niemieckich katedr romańskich w Moguncji czy Wormacji. Cesarz wsparł finansowo inwestycję i osobiście doglądał budowy. Budowla została bardzo zniszczona w trakcie drugiej wojny światowej. Do dziś ostała się jedynie zrujnowana piękna wieża, którą postanowiono pozostawić jako symbol i pomnik antywojenny. Obok niej wzniesiono sześciokątną dzwonnicę z kaplicą, w której odprawiane są dzisiaj mszy. Nowa budowla otrzymała szklane ściany zaprojektowane przez francuza Gabriela Loire, które składają się aż z trzydziestu tysięcy pojedynczych elementów. Projekt ten jest jedną z ciekawszych realizacji idei odcięcia się Niemiec od brutalnej przeszłości, przy jednoczesnym uhonorowaniu ofiar historii.

źródło: http://www.miastozmian.pl/Kosciol-Pamieci-Cesarza-Wilhelma,18.html

Muzeum Pergamońskie stanowi część Wyspy Muzeów – jednego z najsłynniejszych na świecie kompleksów muzealnych. W Muzeum Pergamońskim zobaczyć można słynną rekonstrukcję Wielkiego Ołtarza Pergamońskiego, odkopanego przez Niemców na początku XX w. w tureckiej Bergamie.

Impulsem do wzniesienia Muzeum Pergamońskiego było odkrycie przez niemiecką ekipę archeologiczną Wielkiego Ołtarza Zeusa i Ateny. Odkrycia dokonano pod koniec XIX w. na terenie akropolu starożytnego Pergamonu, usytuowanego w dzisiejszym mieście Bergama. W 1903 r. nadzorujący prace grupy archeolog Carl Humman uzyskał pozwolenie sułtana Abdulhamida II na wywiezienie ruin pergamońskiego ołtarza do Niemiec. Budynek, który miał pomieścić zrekonstruowany obiekt, został wzniesiony w latach 1910 – 1930 przez Ludwiga Hoffmanna. Sam Ołtarz Pergamoński powstał w latach 180 – 160 p.n.e. według projektu Menekratesa z Rodos, a inicjatorem jego budowy był król Pergamonu Eumenes II, który w ten właśnie sposób chciał podziękować Zeusowi i Atenie za zwycięstwo nad Galatami. Ołtarz był jedną z najwspanialszych konstrukcji okresu hellenistycznego. Prostokątna budowla o wymiarach 36,4 X 34,2 posiadała dwa boczne skrzydła, które przedzielały szerokie na 20 m schody. Ponad cokołem (którego część została na pergamońskim akropolu) biegł bogato zdobiony fryz o długości prawie 120 metrów. Płaskorzeźbione sceny fryzu przedstawiały walki greckich bogów z gigantami, czyli stworami, które w miejscu nóg miały wężowe sploty. Ponad fryzem ciągnęła się kolumnada w stylu jońskim. Niemieckim archeologom udało się odkopać niemal cały Ołtarz. Poza fragmentami cokołu zabrali oni do Berlina wszystkie znalezione części, a następnie dokonali z nich rekonstrukcji ołtarza.

źródło: http://otoberlin.pl/atrakcje/muzeum-pergamonskie

Brama Brandenburska (Brandenburger Tor) to prawdopodobnie najabrdziej rozpoznawalny zabytek Berlina. To jedyna spośród 18 bram wchodzących w skład dawnych murów miejsko-akcyzowych (Akzisemauer), która przetrwała do czasów współczesnych. Ustyowana jest na zachód od historycznego centrum miasta, na skrzyżowaniu reprezentacyjnej alei Unter den Linden z ulicą Ebertstraße.

Została wzniesiona w latach 1788-1791 według projektu Carla Gottharda Langhansa na zlecenie króla pruskiego Fryderyka Wilhelma II. 12 kolumn doryckich (po 6 z każdej strony) tworzy 5 monumemtalnych przejść. Na górze umieszczono rzeźbę 4-konnej kwadrygi, prowadzonej przez rzymską boginię zwycięstwa - Wiktorię. Konstrukcja jest wzorowana na greckiej monumentalnej bramie zwanej Propyleje, znajdującej się na Akropolu.



Brama Brandenburska wielokrotnie była w swojej historii traktowana jako symbol: w czasach pruskich - pokoju i potęgi królestwa, po bitwie pod Jeną-Auerstedt - siły Napoleona, podczas rządów Nazistów - symbolem partii, w czasach Muru Berlińskiego - symbolem podziału, aż w końcu po 1989 r. - symbolem Zjednoczonych Niemiec.

Obecnie zabytek jest magnesem przyciągającym turystów oraz miejscem spotkań Berlińczyków. To tutaj odbywają się najważniejsze uroczystości, imprezy masowe, koncerty czy demonstracje polityczne. Również tutaj obchodzi się najhuczniejszego sylwestra w całym mieście.

źródło: http://berlin.miasta.org/art_brama-brandenburska_23.html